cookie instellingen

Deze website gebruikt cookies om instellingen te onthouden. Hoe wij hier mee omgaan kunt u lezen in onze cookieverklaring. Lees verder

Ik ga akkoord

Zondagse kleren en een ei

Vanmorgen liep ik in de supermarkt. Overal was het even druk.
Karren vol, rijen bij de kassa. Het is duidelijk dat er geen standaard weekend voor de deur staat. Nee, het is weer Pasen. En ik krijg het idee dat het ieder jaar weer gekker wordt. In mijn beleving at je vroeger een extra ei....1 ei is geen ei, 2 ei is een half ei en 3 ei is een paasei....Wie kent het liedje niet? O ja, en je kreeg nieuwe zondagse kleren.

Toen werden er steeds meer en luxere etenswaren voor het ontbijt aangeboden en daarna passende servetten en tafelkleden. De volgende stap was passend servies. Ergens tussen de bedrijven door werd ook ineens het Paasdiner geboren. En de Paasbrunch, ach die was er al. Die was voor de uitslapers onder ons als ontbijt. Maar ja brunch klinkt sjieker en je kunt er net weer andere lekkernijen serveren dan bij een (vroeg) ontbijt. We kunnen de hele dag aan tafel als we willen.

Nu denk je wellicht, dit artikel gaat over eten, maar dat is niet zo. Lees verder voor de moraal van dit verhaal.

Eigenlijk is het met Pasen net zo gegaan als met Kerst. Compleet met een paaskaartje en paaskadootjes. En er zijn veel mensen, misschien ben jij er één van, die zuchtend aan de paasdagen beginnen. Er moet van alles geregeld, niets mag worden vergeten. Wat zet je dit jaar op tafel. En die paasservetten van vorig jaar zijn niet meer hip. Het zou zomaar kunnen gebeuren dat je alles, maar dan ook alles in huis hebt. Dat je dat hele inkoopcircus hebt overleefd. En dat je dan de eieren bent vergeten. Wat toch de basis is van Pasen.

En dan zeg je tegen jezelf "ik doe het niet meer". Volgend jaar ben ik niet zo gek. Maar grote kans dat het volgend jaar weer precies zo gebeurt. "Het hoort nou eenmaal zo". "Ik kan het toch niet maken om de kinderen een normaal ontbijtje te geven. Wat zullen ze op school wel niet zeggen. En de familie vind dat ik het lekkerst kan kokkerellen, dus is het ieder jaar bij mij, dat Paasdiner". Dus je loopt braaf mee in de pas en doet wat er van je verwacht wordt.

Als je het echt zat bent, doe het dit keer dan eens anders. Ga bij de voorbereidingen van het paasontbijt of diner eens bewust opletten wie wat doet. Jij waarschijnlijk het meest (of alles). En vraag je dan eens af of er dingen zijn die jij niet hoeft te doen, maar die de kinderen prima zouden kunnen. Of manlief. Zodat je de volgende keer de taken meer kan verdelen. En let ook eens op of je niet veel te veel hebt ingeslagen. In de winkel denk je altijd te weinig te hebben. En stel eens hardop de vraag of iedereen het allemaal wel nodig vind. Het antwoord kan je wellicht verbazen. Misschien heb je het jezelf wel wijsgemaakt dat het op deze manier moet. Dit laatste gebeurt vaker dan je denkt. Veel van mijn cliënten komen daarachter tijdens de coachsessies of opstellingen. Veel van wat jouw waarheid is, is helemaal niet de waarheid van een ander.

Kom voor jezelf op. Jij hebt ook recht op ontspannen, gezellige paasdagen.
Als je gevraagd bent het familie paasdiner (weer) te regelen, geef dan dit jaar eens direct aan dat iemand anders volgend jaar aan de beurt is. Kortom zeg eens nee. En als dat een stap te ver is voor je, vraag dan hulp. Je kunt bijvoorbeeld ook voorstellen dat iedereen iets maakt en meeneemt.

                                               Vorig artikel     Volgend artikel