cookie instellingen

Deze website gebruikt cookies om instellingen te onthouden. Hoe wij hier mee omgaan kunt u lezen in onze cookieverklaring. Lees verder

Ik ga akkoord

Ik stop ermee!

Nu denk je misschien "Huh, stopt Simone met Hartverblindend?" Dat is niet het geval. Maar misschien roep jij dit (stiekem van binnen) wel eens. "Ik stop ermee! Ik ben helemaal klaar met dat gelijn. Het lukt toch nooit."
 
En dan sta je weer eens voor de spiegel en baalt enorm. "PPff... wat moet ik nou? Ik wil dan wel nooit meer lijnen, maar hier word ik ongelukkig van." En je voelt je zwaarder en zwaarder worden vanbinnen. "Kijk nou hoe ik eruit zie, afschuwelijk!" Herkenbaar?
 
Tja, en dan ga je toch maar weer een lijnpoging doen. Het moet! Want je wilt niet met zo'n lijf door het leven. 
 
Wat zou er gebeuren als je gewoon je lijf accepteert? Dat je inderdaad ophoudt met lijnen? Niet meer vechten tegen de kilo's, niet meer streng doen, niet meer afzien, niet meer jezelf uitschelden, alles mogen eten van jezelf? Kun je voorstellen hoe dat zou voelen?
 
"Mijn lijf accepteren??? Echt niet" hoor ik je denken. Laat ik uitleggen wat ik bedoel met het accepteren van je lijf.
 
Het is ten eerste niet "erbij neerleggen". Als je dat doet gooi je de handdoek in de ring en kom je nooit meer in actie. Dan kom je in de modus van "het is nou eenmaal zo, helaas pindakaas." Met het accepteren van je lijf bedoel ik met volle 100% tegen je lijf zeggen "ik heb maar één lijf en dat ben jij, fijn dat ik in jou mag leven.
Je ziet er misschien uit als een opblaasboot i.p.v. een gestroomlijnde speedboot, maar wij moeten het samen fixen."
 
Sta een stil wat je lijf allemaal voor je doet:
- je benen brengen je overal heen
- je mond laat jouw verhalen horen
- je armen kunnen een ander omhelzen
- je mond kan proeven
- je lijf heeft je wellicht kinderen geschonken
- je lijf laat je met kippenvel genieten van mooie dingen
- enz.
 
Verdient dat lijf niet alle dankbaarheid daarvoor en meer positieve aandacht?
Verdient dat lijf niet meer rust i.p.v. stress?
Verdient dat lijf niet de beste brandstof, zodat het optimaal kan functioneren?
(Sommige auto's worden wat dat betreft beter verzorgd dan het lijf).
Verdient dat lijf niet meer vrijheid in beweging om te zorgen dat het soepel blijft?
 
Als je je lijf echt accepteert kan je ophouden te geloven dat je pas gelukkig wordt als het er perfect uitziet. En misschien ben je daar al geweest; een slank lijf en erachter komen dat je nog steeds niet happy bent. Daar is namelijk iets anders voor nodig dan een slank lijf; namelijk zelfcompassie.
 
Als je je lijf echt accepteert ga je er vanzelf beter voor zorgen. Ga je het meer waarderen en ga je positiever om met jezelf. En ontwikkel je je zelfcompassie.
 
Ik wens jou en je lijf een geweldige relatie toe. En ik hoor graag wat jij als eerste hebt gedaan als je het besluit hebt genomen om je lijf te accepteren.

                                                            Vorig artikel        Volgend artikel